Dag 34

Een lange dag. En dat komt niet alleen door de kilometers of het aantal sluizen. Er zitten vandaag, 18 juni, twee tunnels in onze route.

De eerste is de tunnel van Saint Albin. We zijn vroeg vertrokken en zijn er al om half negen. Het licht staat op rood, dus dobberen. Om kwart over negen is mijn geduld op en ik klim in de telefoon. Een uiterst vriendelijke Fransman, vertelt mij dat voor de pleziervaart de tunnel om negen uur open gaat en dat hij vandaag met “montant” begonnen is. Nog geen vijf minuten later springt het licht op groen.

De tweede tunnel, die van Savoyeux, bereiken we rond de lunchtijd, van de sluiswachters. Het licht staat op rood en we dobberen weer een klein uur. We houden de sluiswachters virtueel gezelschap met een lekkere lunch uit het vuistje.

Beide tunnels zijn goed verlicht. De lampen zijn zo aangebracht dat ze weerkaatsen in het water en als een lange streep zichtbaar zijn. Dat stuurt lekker.



Een van de dorpen die we passeren is Charentenay. Piet en Els zijn daar een jaar of 25 geleden met de kinderen op vakantie geweest. We zien een steiger van een restaurant en meren daar aan. Piet en Els gaan de wal op en maken foto’s van de vakantieplek van toen.



Tegen vijf uur meren we aan in Gray, dicht bij het centrum. Ik ben eigenwijs en probeer met de stroom mee aan te meren. De stroom van de Saône is bij Gray al behoorlijk sterk en netjes aan de kant komen valt dus niet mee. Ik geef het al gauw op, draai om en leg aan tegen de stroom in.

De voorraden moeten weer aangevuld worden. Piet en Els vinden een supermarkt om de hoek.

Ik fiets de stad in. Het centrum, met een mooi Hotel de Ville en een lelijke kerk, ligt boven op de berg. Zweten dus.