Vanmorgen eerst op de fiets naar de bakker. De Amsterdamse buurvrouw vindt het ook te ver om te lopen. Voor hun neem ik ook een baguette mee.
We vertrekken uit Corre, gaan meteen de laatste sluis van het Canal des Voges in en varen daarna de Saône op. Bij de sluis moeten we onze afstandsbediening voor de automatische sluizen inleveren. We krijgen geen nieuwe. Op de Saône gaat het anders. Een meter of honderd voor iedere automatische sluis hangt een staaf aan een kabel over de rivier. Als je aan die staaf draait, moet de sluis gaan draaien. En het werkt. Piet draait behendig aan de staaf en de lichten bij de sluis springen meteen van enkel rood op rood en groen.
De wereld ziet er na Corre anders uit dan de afgelopen week. Het zijn niet alleen maar bossen langs een smal kanaal in een nagenoeg onbewoond gebied. De Saône is breder, het landschap is gevarieerd en we komen langs mooie dorpjes. In Conflandey, een van die dorpjes, is een plaats om aan te meren en we lunchen ook vandaag met ons drieën in de kuip. Naast ons gaat een echtpaar zitten vissen. Ze begroeten ons vriendelijk en wensen ons “bon apetit”.
Het is weer gezellig druk op het water. Veel huurboten, maar we komen ook drie heuse vrachtschepen tegen. Nu is de Saône wel breder dan de kanalen, maar het passeren van zulke schepen blijft een belevenis. Ze lijken veel groter dan ze in werkelijkheid zijn. Ik kan bijna niet geloven dat ze in een standaard Freycinet sluis passen. Er kan aan elke kant nooit veel meer dan een paar centimeter over zijn.
Om vier uur meren we aan in een van de twee havens van Scey sur Saône. Het is niet alleen een “Port de Plaisance”, maar ook een thuishaven van Locaboat, een bekend verhuurbedrijf. Ik waan me bijna in Mijnden bij Loenen a/d Vecht. Daar is ook een vestiging van Locaboat. De schepen zien er precies hetzelfde uit. In Mijnden hebben ze namen van Nederlandse en hier van Franse steden.
Het is een warme en zonnige dag. Omdat de barometer zakt, besluit ik de witte was vandaag te doen. Voordat we gaan eten is de was droog.
Ik fiets naar Scey sur Saône. Het stadje ligt op ongeveer een kilometer van de haven. Ik koop twee nieuwe Sudoku boekjes van drie tot zes sterren. De fysieke en mentale conditie blijven zo op peil.
Hallo Renze, Piet en Els, heerlijk toch zo'n woensdag wapperende wasdag. Net als vorige week. Het wordt vast ook gehakt vanavond. Fijn te horen dat het weer lekkerder is geworden. Jammer alleen dat je in de veronderstelling verkeert dat je door het kopen van een drie sterren sudoku en het fietsen van welgeteld één kilometer gelijk maar denkt dat jouw fysieke conditie daarmee ook gelijk een drie sterren niveau haalt.
BeantwoordenVerwijderenIn het kader van dat loffelijk streven deed het me wel deugd dat ik een stoer stokbrood en een gezonde liter witte motor op tafel zag staan voor de lunch.
Als je het daar nu bij houdt dan komen misschien die vier sterren nog wel binnen bereik.
Over je mentale conditie maak ik me totaal geen zorgen. Ik zou niet weten hoeveel sterren ik je daarvoor zou mogen toekennen.
Annelies is er niet bij, dat scheelt toch.
Groet PJ