Woensdag 8 juli. Vandaag gaan we de Middellandse Zee op. We varen langs de zoutpannen over het Canal Aigues-Mortes naar Grau du Roi, aan de kust. We moeten anderhalf uur wachten voor de brug. Die gaat pas om 12.15 open. Kees en PJ gaan boodschappen doen bij de lokale Lidl, dan hoeft dat vanmiddag niet meer.
Dan is het zover. De brug gaat open en Antje Elisabeth kiest het ruime sop. Ze danst vrolijk over de golven van de Middellandse Zee bij een windkracht van vier à vijf. We moeten alledrie even aan de golven van ongeveer een meter wennen, maar dat gaat snel. Alles blijft staan en de glazen blijven ook heel. PJ voelt zich gauw zo comfortabel, dat hij in de kuip een tukje doet.
Ik vind het fantastisch. Dit is toch waar ik de afgelopen zeven weken naar heb uitgekeken. De ruimte op zee is overweldigend en dat onze Antje Elisabeth het zo goed doet, geeft een gevoel van trots.
Om drie uur naderen we Saintes-Maries de la Mer. Vanaf een paar kilometer zie je de kerk al staan. Zij torent boven het kleine stadje uit. Ik ben blij met de Engelse Almanak van de havens aan de Franse Middellandse Zeekust, die ik bij me heb. De ingang van Port Gardian staat goed beschreven. We varen probleemloos naar binnen en meren weer met de kont naar de wal aan.
We maken een wandeling naar het stadje. Onderweg zien we in een stuk binnenzee grote aantallen flamingo’s. Saintes-Maries de la Mer is een echt Middellandse Zee vakantiestadje. Prachtige volle stranden, veel toeristen en gezellige drukke straatjes met veel souvenirwinkeltjes en ijstenten. De kerk en de arena voor het stierenvechten zijn de enige die er een beetje historisch uitzien.
Vandaag heeft Kees de kookbeurt. Hij zegt niet te kunnen koken, maar onder begeleiding van PJ gaat het uitstekend. We eten worstjes met gebakken aardappelen, lof en sla. Heerlijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten