Dag 52

Maandag 6 juli. Kees en PJ hebben er zin in. Kees en Marijke zijn al vaker in deze buurt op vakantie geweest en Kees kan ons straks in Arles de weg wijzen.

Eerst gaan we tanken. Aan de meter te zien is dat hoognodig. Er gaat 219 liter in, dus de tank was nog bijna half vol. De Antje Elisabeth heeft ook de laatste 90 uren en de afgelopen 632 km weer zuinig gevaren.

Bij Tarascon zien we een van de grootste kastelen van Frankrijk. Het is werkelijk een kolos en ligt prachtig aan de Rhône. In Tarascon zijn geen aanmeermogelijkheden en we varen door naar Arles, onze bestemming voor vandaag.



Tot onze verbijstering zijn er in Arles geen aanlegplaatsen meer. In alle boekjes staat hoe mooi je in Arles tegenover de oude stad kunt liggen. In een recente Waterkampioen staat nog een foto van de Tijgerhaai aan de kade bij Arles. Niet dus. Aan beide kanten van de rivier wordt aan vernieuwing van de kades gewerkt. We varen wat heen en weer, maar er is werkelijk geen plekje te vinden.


Hier waren de ligplaatsen


Arles, tot ziens

Dat wordt dus geen Arles vandaag. We overleggen en besluiten niet door te varen naar Port Saint Louis. Het lijkt ons geen aantrekkelijke plaats en bovendien zijn we dan dinsdag of woensdag al in Marseille en dat is niet de bedoeling.

We gaan naar de Camargue. Daarvoor moeten we een kilometer of wat stroomopwaarts terug de Rhône op en dan de Petit Rhôhne op richting Saint Gilles.

De Petit Rhône is veel smaller dan de Rhône en de dichte begroeiing op de oevers geeft je het gevoel alsof je op een tropische rivier bent. Dat klopt voor de temperatuur. Het is een graad of 35. Maar de apen die je verwacht te zien, komen niet te voorschijn. Er zijn trouwens ook geen zwanen en reigers zoals op de Saône. Die vinden het in Zuid Frankrijk zeker te warm. Wel horen we hele stammen krekels.

Nadat we de laatste sluis van mijn reis zijn gepasseerd, meren we om half zes aan in de jachthaven van Saint Gilles. Voor de eerste keer deze reis moet ik met de kont tegen de wal aanleggen. Omdat ik dat bij Peek in Amsterdam gewend ben, is dat geen enkel probleem.



Kees en PJ springen op de fiets en doen boodschappen bij de Intermarché. Na een koel tapbiertje op een van de lokale terrassen, die allemaal om 8 uur dicht gaan, eten we een door PJ heerlijk bereide maaltijd. Hij noemt dat gewoon aardappels, vlees en groente. Met bovendien kersen toe. Heerlijk.